Παρασκευή, Ιουνίου 10, 2005

No 76

Τελικά, ύστερα από χρόνια, μια μέρα μετά το θάνατο του σκύλου του, ο Νηλ στάθηκε στην κουζίνα με την πλάτη γυρισμένη στους γονείς του και είπε μ’ αναπάντεχη ευκολία «Είμαι ομοφυλόφιλος». Οι λέξεις φάνηκαν ανεπαρκείς, υποβιβάζοντας τη σημασία της φράσης. Για πολλά χρόνια είχε πιστέψει πως η σεξουαλικότητα του ήταν ξεκομμένη απ’ τον εαυτό του, τώρα όμως συνειδητοποιούσε πως ήταν ένα κομμάτι της ζωής του. Είχε την ξαφνική, όλο απελπισία αίσθηση πως αν και οι λέξεις είχαν ειπωθεί με ευκολία, το γεγονός πως βγήκαν στον αέρα ήταν αθεράπευτα κολάσιμο. Μόνο τότε για πρώτη φορά, παραδέχτηκε πως ήταν αλήθεια και ξέσπασε σε λυγμούς, περίλυπος που δε θα ήταν όπως τον ήθελε η μητέρα του, που την πρόδιδε. Ο πατέρας του δίσταζε σιωπηλός' ήταν απών εκείνη τη στιγμή, όπως ήταν τον περισσότερο καιρό – μια έντονη απουσία. Ο Νηλ πάντα τον θυμόταν καθισμένο στην άκρη του κρεβατιού, να φοράει μόνο τα εσώρουχα του, απορροφημένο μπρος στην τηλεόραση. Του είπε, «Όλα είναι εντάξει Νηλ». Η μητέρα του όμως έδειξε αποφασιστικότητα' το κάτω χείλι της έμεινε ασάλευτο. Είχε τεράστια αποθέματα δύναμης που χρησιμοποιούσε μόνο σε στιγμές σαν κι αυτή. Τον αγκάλιασε από πίσω, τυλίγοντάς τον σε παιδικές μυρωδιές αρωμάτων και κέικ σοκολάτας και ψιθύρισε, «Όλα εντάξει αγόρι μου». Για πρώτη φορά στη ζωή του, τα λόγια της του φάνηκαν το ίδιο άστοχα όπως και τα δικά του. Ο Νηλ αισθάνθηκε να βουλιάζει σε μια αμήχανη εφηβεία, μισώντας τη συμπόνια της, μη θέλοντας το άγγιγμα της. Ήταν αυτό που θα αισθανόταν από δω και μπρος κάθε φορά που θα βρισκόταν μπροστά της – ακόμη και τώρα στα εικοσιτρία του, φέρνοντας σπίτι το αγόρι του για να τη γνωρίσει.

Ντέιβιντ Λίβιτ : Ερωτικός χορός (Οδυσσέας)

1 σχόλιο:

κ,σ, είπε...

Με την συλλογή διηγημάτων «Ερωτικός Χορός» (Family Dancing), ο Ντέηβιντ Λίβιτ, κάνει την πρώτη του εμφάνιση στην λογοτεχνία, το 1984. Πρόκειται για 15 οδυνηρές και αποκαλυπτικές ιστορίες με θέμα την ομοφυλοφιλία, την οικογένεια και την αρρώστια, γραμμμένες με ευαισθησία, όπου οι χαρακτήρες που περιγράφει βιώνουν την απιστία, την προδοσία, το θυμό, την εγκατάλειψη…

Τα πρώτα του αυτά διηγήματα τα έγραψε σε πολύ νεαρή ηλικία και είναι αξιοσημείωτος ο τρόπος που ένας τόσο νεαρός συγγραφέας εστιάζει την ματιά του στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η σύγχρονη αμερικανική οικογένεια, όπως αξιοσημείωτη είναι και η ικανότητά του να προβάλλει, μέσα από σύντομες ιστορίες, ρεαλιστικούς και ολοκληρωμένους χαρακτήρες. Οι κριτικοί τον υποδέχθηκαν με επαίνους και γρήγορα η φήμη του έφθασε και στην Ευρώπη.

Ο Ντέιβιντ Λίβιτ γεννήθηκε το 1961 στο Πίτσμπουργκ και είναι από τους πιο γνωστούς συγγραφείς της gay λογοτεχνίας. Απεφοίτησε από το Yale to 1983, ξεκίνησε την καριέρα του σε πολύ νεαρή ηλικία και γνώρισε γρήγορα την επιτυχία. Μέχρι σήμερα έχει εκδόσει 6 μυθιστορήματα, 4 συλλογές διηγημάτων, ενώ, παράλληλα, εργάζεται ως καθηγητής δημιουργικής γραφής στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα. Έχει κερδίσει υποτροφίες από ιδιωτικά και κρατικά ιδρύματα των ΗΠΑ και της Ισπανίας και πρόσφατα απέκτησε τον τιμητικό τίτλο του Literary Lion από την Δημοτική Βιβλιοθήκη της Νέας Υόρκης. Εργασίες του δημοσιεύονται σε μεγάλα περιοδικά και εφημερίδες, ενώ στο τέλος αυτού του μήνα (26 Ιαν.2006) αναμένεται η κυκλοφορία του νέου λογοτεχνικού περιοδικού "Subtropics" που ίδρυσε ο συγγραφέας σε συνεργασία με το Αγγλικό Τμήμα του Πανεπιστημίου όπου διδάσκει.

Μοιράζει τη ζωή του ανάμεσα στην Φλόριδα και την Τοσκάνη μαζί με τον σύντροφό του, συγγραφέα Μαρκ Μίτσελ, με τον οποίο έχει συνεκδόσει αρκετά βιβλία.

Πηγές: wikipedia, rizzoliusa.com, english.ufl.edu