Πέμπτη, Νοεμβρίου 09, 2006

No 373

Image Hosted by ImageShack.usAuguste Rodin (Γαλλία)
.
Δέκα ολόκληρα χρόνια χωρίς την Μαρούσα!…Χωρίς την αγάπη, το χάδι, την ζεστή της έγνοια. Η γυναίκα, που μπήκε στη ζωή μου αχνοπατώντας για να την σημαδέψει για πάντα κι ύστερα εξαφανίστηκε χωρίς ν’ αφήσει ίχνη, σαν να μην είχε έρθει ποτε, χάθηκε σε μια ζωή που θα έμενε για μένα αόρατη και ανεξιχνίαστη. Αισθάνθηκα ένα ρίγος να διαπερνά το κορμί μου. Σηκώθηκε για να μπω στο σπίτι να ρίξω κάτι πάνω μου και τότε πρόσεξα έξω από την πόρτα του κήπου μια ακίνητη ανθρώπινη φιγούρα που, καθώς έπεφταν πάνω της οι ακτίνες της ανατολής, σχεδίαζαν το περίγραμμα μιας γυναίκας! (…) Δεν ήξερα αν ήταν η Μαρούσα στην πραγματικότητα ή αν ήταν η ανάμνησή της που με είχε κάνει να την προσωποποιήσω. Αυτή η πρωινή μου λαχτάρα για κείνη! (…) Δεν πρόλαβα να τελειώσω τις σκέψεις μου και η γυναικεία σιλουέτα έκανε μερικά βήματα κάνοντας το πρωινό αεράκι να της ανεμίσει τα μαλλιά. (…) Τώρα είχε έρθει πολύ κοντά μου και είχε σταθεί μπροστά μου, περιμένοντας ίσως το αγκάλιασμά μου. Το προσπάθησα τεντώνοντας το ένα χέρι μου, που όμως έμεινε μετέωρο κι έπεσε πίσω σαν άψυχο.
(…) Ένας αέρας έφερε τη μυρωδιά της λεβάντας απ’ τον κήπο. Την ανάσανε βαθιά και άφησε να της ξεφύγει ένας αναστεναγμός ανακούφισης. Μετά, είπε μόνο μια λέξη:
- Γύρισα!…
.
Νίνα Ναχμία: Τίποτα πριν. Τίποτα μετά (Οδός Πανός)

2 σχόλια:

Iohannes Dei είπε...

πολυ καλα

Κ.σ.Μ. είπε...

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:

Το βλέμμα της ήταν επίμονο σαν να με ρωτούσε εναγώνια γι' αυτή την εφιαλτική διαδρομή της ζωής μου. Αλλά και απολογητικό συνάμα, σαν να προσπαθούσε να μου ζητήσει συγγνώμη. Αν και οι λέξεις ποτέ δεν είχαν πολύ μεγάλη σημασία μεταξύ μας, διέκρινα τώρα την προσπάθειά της να μου μιλήσει.

Ίσως τώρα να χρειάζονταν τα λόγια για να συγκεκριμενοποιήσουν τον χρόνο της απουσίας. Η τεράστια ευτυχία που κατέλαβε για λίγο το εσωτερικό μου φαινόταν σαν μια ανέφικτη ευτυχία. Μπορεί προς στιγμήν να μηδένισε τον χρόνο και να τον πήγε εκεί που είχε σταματήσει.[...]
~~~~~~~~~~~~

Βιογραφικό σημείωμα από το greekbooks.gr:

Η Νίνα Ναχμία γεννήθηκε στην Αθήνα, στην Πλάκα. Έγραψε κατά καιρούς κείμενα, ομιλίες, ποιήματα, στίχους (πολλοί από τους τελευταίους μελοποιήθηκαν). Επί τέσσερα χρόνια, έκανε εκπομπές λόγου στην κρατική ραδιοφωνία, με τον τίτλο "Αιφνίδια επίσκεψη". Το 1987, με την ευκαιρία της βράβευσής της, από τους Δελφικούς Επικούς Αγώνες, για το ποίημά της "In memoriam", δημοσίευσε για πρώτη φορά την ποιητική συλλογή "Αυλή στον ακάλυπτο". Το 1996 εξέδωσε το βιβλίο "Ρέινα Ζιλμπέρτα" [σημ. από τις εκδόσεις Ωκεανίδα]. Συνεργάσθηκε επί σειρά ετών με το περιοδικό Τηλέραμα, όπου έγραφε ανελλιπώς μια εβδομαδιαία σατιρική στήλη με τον τίτλο "Έφριξον" σε πεζό ή έμμετρο λόγο. Κείμενά της έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα έντυπα
~~~~~~~~~~~~

Άλλα βιβλία της Νίνας Ναχμία: Άγονη γραμμή (Επίκεντρο), Μαύρη Νύφη (Ελληνικά Γράμματα), Οι Έλληνες γιορτάζουν (εκδ. Τριανταφυλλίδη), Τηλεφωνικό κέντρο (Ίκαρος), Το εγχειριδίο του καλού αντισημίτη (Σιγαρέτα)