Τετάρτη, Οκτωβρίου 10, 2007

No 484

Image Hosted by ImageShack.us(Ισημερινός)

Ο ήλιος, όση ώρα μιλούσε η Τζούλια,έπαιχε κρυφτό μ’ένα σύννεφο. Μόλις έλαμψε, σκέπασε τα μάτια και πάλι όπως είχε κάνει και πριν, σήκωσε ως και το βιβλίο’ ο ήλιος έγινε εκτυφλωτικός και για μια στιγμή σώπασε, έκλεισε τα μάτια τελείως κι έγειρε το κεφάλι προς τα πίσω.
Είναι υπέροχη! συλλογίστηκε η Έλεν, ξυπνώντας απότομα από την ιστορία με τη γριούλα’ γιατί ο ήλιος φώτιζε την Τζούλια σαν προβολέας θεάτρου, και το μπλε της φόρμας και του μπουφάν τόνιζαν το μαυρισμένο της δέρμα, τις σκούες βλεφαρίδες και τα καθαρά, ολόισια φρύδια’ κι επειδή τα μαλλιά της ήταν μαζεμένα με το τιρμπάν, ξεχώριζαν ακόμα πιο καθαρά οι πανέμορφες γραμμές του προσώπου και του λαιμού. Είχε μισανοίξει τα χείλη. Το στόμα της ήταν σαρκώδες, τα δόντια ελαφρώς καβαλητά, όχι τελείως ίσια. Όμως ακόμα κι αυτό ήταν υπέροχο: ένα από αυτά τα ψεγάδια στην εμφάνιση που μυστηριωδώς κάνουν ένα ωραίο πρόσωπο ακόμα πιο ωραίο απ’ ό,τι αν ήταν αψεγάδιαστο.
.
Σάρα Ουότερς: Ξαγρυπνώντας (Καστανιώτης)

2 σχόλια:

K.σ-M. είπε...

Το βιβλίο της Σάρα Ουότερς "Ξαγρυπνώντας" το γνωρίσαμε τον Νοέμβριο του 2006, πριν την κυκλοφορία του από τον Καστανιώτη, από την παρουσίαση ενός αποσπάσματος στην καταχώρηση Νο. 372. Το απόσπασμα αυτό είχε δημοσιευθεί στο 1ο τεύχος του περιοδικού Granta που περιελάμβανε αφιέρωμα στους καλύτερους νέους Βρετανούς συγγραφείς.
~~~~~~~~~~~~

H περιγραφή του βιβλίου έίναι από το site του βιβλιοπωλείου "λεμόνι":

Τέσσερις άνθρωποι στο βομβαρδισμένο Λονδίνο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου - τέσσερις αναπόδραστες μοίρες. Η Κέι, τραυματιοφορέας στον πόλεμο, με μια ζωή γεμάτη εμπειρίες, ντυμένη πια σαν άνδρας, περιφέρει την πείνα της ψάχνοντας... Η Έλεν, έξυπνη, γλυκιά, αγαπημένη, με ένα βαρύ μυστικό που πονά... Η Βιβ, το ξέγνοιαστο κορίτσι-όνειρο, πεισματικά, ανόητα ερωτευμένη με τον ίδιο άντρα που την πρόδωσε και την προδίδει... Κι ο Ντάνκαν, ένας άνδρας αθώος μα με τους δαίμονες των αθώων στην ψυχή.

Τρυφερή, τραγική και συγκινητική, η ιστορία αυτών των τεσσάρων ανθρώπων κινείται στους χώρους εκείνους όπου μαίνεται ο πόλεμος της ψυχής με το σώμα, και όπου το ψέμα συγκρούεται με την αλήθεια. Από τα σημαντικότερα βρετανικά μυθιστορήματα των τελευταίων χρόνων.
~~~~~~~~~~~~

Η μετάφραση είναι του Αύγουστου Κορτώ.

K.σ-M. είπε...

Aπό ΤΑ ΝΕΑ (Bιβλιοδρόμιο) – 6 Οκτ. 2007:


Η Σάρα Ουότερς αφηγείται την ιστορία της ανάποδα

«Ό,τι αρπάξεις είναι η ζωή»

Γράφει η Σοφία Νικολαΐδου

ΣΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ «ΞΑΓΡΥΠΝΩΝΤΑΣ» ΛΕΣΒΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΡΕΪΤ ΖΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΣΤΑ ΑΠΟΚΑΪΔΙΑ ΤΟΥ Β΄ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ.
ΑΤΟΜΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΟΙΡΑ.
Ο ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΕΚΤΥΛΙΣΣΕΤΑΙ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΑ, ΟΙ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΦΩΤΙΖΟΝΤΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ

Η Σάρα Ουότερς έχει γράψει τρία μυθιστορήματα. Και τα τρία εκτυλίσσονται τον 19ο αιώνα στην Αγγλία, και τα τρία αφορούν τον κόσμο των (ομοφυλόφιλων) γυναικών και τα τρία αναπτύσσονται σε πρώτο πρόσωπο. Στο τέταρτο μυθιστόρημά της, οι συγγραφικές εμμονές της Ουότερς αλλάζουν. Το μυθιστόρημα «Ξαγρυπνώντας» εκτυλίσσεται στο κέντρο του 20ού αιώνα, από το 1941 έως το 1947, στην Αγγλία. Οι ήρωες είναι λεσβίες και στρέιτ, αναμίξ. Η αφήγηση είναι τριτοπρόσωπη.
Η Σάρα Ουότερς εκκινεί την εξιστόρησή της το 1947, δυο χρόνια μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Χωρίζει την αφήγηση σε τρία μέρη. Το πρώτο βρίσκει τους ήρωές της στο μεταπολεμικό Λονδίνο του 1947, εξοντωμένους, μοναχικούς, στριμωγμένους. Το δεύτερο μέρος γυρνάει πίσω τον χρόνο. Μας μεταφέρει στο 1944, στους βομβαρδισμούς. Τότε που όλα ήταν δυνατά, γιατί οι βεβαιότητες είχαν καταρρεύσει. Τότε που ο καθένας άρπαζε από τη ζωή ό,τι μπορούσε, ξέροντας πως το αύριο είναι επισφαλές- και άδηλο. Τότε που οι γυναίκες έκαναν αντρικές δουλειές, γιατί οι άντρες είχαν εξαφανιστεί στο μέτωπο. Το τρίτο μέρος της αφήγησης μάς πηγαίνει ακόμα πιο πίσω, στο 1941. Οι ήρωές μας είναι ακόμα νέοι και άμαθοι. Δεν έχουν καεί από τη ζωή και τον πόλεμο.

Αυτή η αντίστροφη κίνηση του αφηγηματικού χρόνου έχει ενδιαφέροντα αναγνωστικά αποτελέσματα. Καθώς εισχωρούμε στο παρελθόν και όχι στο μέλλον των ηρώων, οι ζωές τους αποκτούν ιστορικό βάθος και οι πράξεις τους ερμηνεύονται καλύτερα. Στο τέλος του κειμένου, οι ήρωες είναι ακόμα νέοι, ανέγγιχτοι από τα ζόρια που θα τους χαντακώσουν στη συνέχεια. Παίζουν με τις ζωές τους και με τον πόλεμο. Δεν έχουν υπαρξιακό βάρος. Σε αντίθεση με τους ήρωες, ο αναγνώστης φτάνει στο τέλος του βιβλίου σοφότερος. Η αισιοδοξία της τελικής φράσης φωτίζεται ειρωνικά από όσα προηγήθηκαν στην αφήγηση και τα οποία θα ακολουθήσουν χρονικά. Στην αρχή του βιβλίου, η κατάσταση των ηρώων και οι μεταξύ τους σχέσεις μοιάζουν ασαφείς. Σιγά σιγά, όσο προχωρούμε προς τα πίσω, τα πράγματα ξεκαθαρίζουν, τα αφηγηματικά νήματα μπλέκονται. Πολλές παράλληλες ιστορίες διασταυρώνονται: Η Κέι είναι μια τριανταεξάχρονη λεσβία, από εύπορη αστική οικογένεια. Παρακολουθεί τη ζωή από το παράθυρο και ζει με το βαθύ πόνο της απώλειας της αγαπημένης της. Η Έλεν μαζί με τη Βιβ εργάζονται σε ένα γραφείο συνοικεσίων. Γνωρίζουν ελάχιστα η μια για την άλλη. Η Έλεν συζεί με την Τζούλια, μια επιτυχημένη συγγραφέα αστυνομικών ιστοριών. Η ζήλια βασανίζει την Έλεν, αυτοτραυματίζεται, κάνει σκηνές. Η Βιβ πάλι είναι για χρόνια μπλεγμένη με έναν παντρεμένο, τον Ρέτζι. Το πάθος έχει ξεθυμάνει αρκετά, όμως η ανάμνηση των αισθημάτων της είναι ακόμα ισχυρή. Ο αδελφός της Βιβ, ο ωραίος Ντάνκαν, εργάζεται σε ένα εργοστάσιο κηροποιίας, μαζί με ανθρώπους που στιγματίστηκαν σωματικά ή ψυχικά από τον πόλεμο. Συζεί με τον υπερήλικα κύριο Μάντι σε ένα καταθλιπτικό λονδρέζικο σπίτι. Όταν τον βρίσκει ένας παλιός συγκρατούμενός του από τη φυλακή, ο Φρέιζερ, ο Ντάνκαν ταράζεται. Ρουφάει μια τζούρα ζωής. Βομβαρδισμοί, σαϊεντολογία, γυναίκες τραυματιοφορείς, γυναίκες σε γκαράζ, αντιρρησίες συνείδησης, στρατιώτες σε άδεια, παράνομες σχέσεις και παράνομες εκτρώσεις, φυλακές και δεσμοφύλακες, απαγορευμένη ομοφυλοφιλία, γυναίκες που μοιάζουν αγόρια, αγόρια που καμώνονται τις γυναίκες, παντρεμένοι που ασφυκτιούν και έφηβοι που επαναστατούν, όλοι επείγονται να ζήσουν σε έναν εμπόλεμο κόσμο που βράζει. Το τέλος του πολέμου θα τους βρει κουρασμένους, παραιτημένους, μεγαλύτερους. Ιδίως οι τριαντάρηδες και οι σαραντάρηδες είναι ξεζουμισμένοι. Οι περισσότεροι ζουν με τα αισθήματά τους στην κατάψυξη.

*

ΚΟΡΙΤΣΙΣΤΙΚΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΕΝΑ ΠΤΩΜΑΤΑ

Στο μυθιστόρημα της Ουότερς, η ανθρώπινη περιπέτεια διασταυρώνεται με την ιστορική συγκυρία. Τα απαγορευμένα αισθήματα φουντώνουν. Ο ανδρόγυνος κόσμος των λεσβιών, τα κοριτσίστικα μυστικά, τα ψέματα των παντρεμένων αναμειγνύονται με τον άγριο κόσμο της φυλακής, τα διαμελισμένα πτώματα και την αδρεναλίνη του κινδύνου. Η Ουότερς καταφέρνει να ενώσει τα αρχικώς ατάκτως ερριμμένα κομμάτια της αφήγησης. Ορισμένες ηθικοδιδακτικές εκτροπές δεν καταστρέφουν την τελική εικόνα. Ο πόλεμος εισβάλλει στη ζωή των ηρώων. Αρχικά, μοιάζει να τους απελευθερώνει: τους ντοπάρει, τους κάνει ριψοκίνδυνους, τους ρίχνει στο καζάνι της ιστορικής στιγμής και της προσωπικής εμπειρίας. Τους εξαντλεί. Φορτώνει τις μπαταρίες τους τόσο αιφνίδια και έντονα, όσο αιφνίδια και έντονα τις αδειάζει. Για την Ουότερς, η ιστορία χαράζει τις ζωές των ανθρώπων.