Πέμπτη, Φεβρουαρίου 08, 2007

No 416

Ηθικό είναι… Ανήθικο είναι…
Ηθικό είναι να διαφυλάττεις τον παρθενικό σου υμένα, σαν κόρη οφθαλμού.
Ανήθικο είναι, σ’ αυτό το διάστημα, να γεμίζεις απωθημένα την ψυχή σου κι αργότερα να τα βγάζεις στα παιδιά σου.
Ηθικό είναι να είσαι μι «λαμπρή» προσωπικότητα, ένας «καθαρός» άνθρωπος, που δεν έχει καμιά «σκοτεινή» πλευρά στην ιδιωτική του ζωή.
Ανήθικο είναι, την ίδια στιγμή, στις συναλλαγές σου, να πατάς επί πτωμάτων για να επιπλεύσεις.
Ηθικό είναι ν’ αφήνεις τον άλλον να υπολογίζει και να επενδύει συναισθηματικά σε σένα.
Ανήθικο είναι να του λες μετά κατάμουτρα ότι αποχωρείς γιατί δεν σε συμφέρει.
Ηθικό είναι να κατακρίνεις τον άλλον για τον τρόπο που ζει.
Ανήθικο είναι να ζεις κρυφά και να ονειρεύεσαι αυτά που καταλογίζεις σε άλλους.
Ηθικό είναι να ‘χεις «άποψη».
Ανήθικο είναι να τη βιώνεις…
Ηθικό … ανήθικο …Ανήθικο … ηθικό …

Δήμητρα Γαλάνη
Τραγουδίστρια (Επίκαιρα 14 Οκτ. 1982)

Δήμητρα Γαλάνη: Άνω τελεία' (Φιλ. Νάκας)

3 σχόλια:

Κ.σ.Μ. είπε...

«...στα μάτια κάθε ένα που έρχεται στα παρασκήνια και μου λέει "ακούω κάποιο τραγούδι σας και με αγγίζει στην ψυχή. Ξερετε θα το έχετε ακούσει πολλές φορές...". Όχι, κάθε φορά που το ακούω είναι καινούργιο. Και λέω εκείνη την ώρα πώς είναι δυνατόν προχθές που είδα κάτι στην τηλεόραση και έβριζα την κοινωνία να το κάνω αυτό; Αφού η κοινωνία αυτή είναι οι αποδέκτες μου και έρχομαι σε μια σύγκρουση απίστευτη. Και λέω ότι κάποιο λάθος θα έχει γίνει αλλά αφού η φωνή μου μπορεί να φτάσει σε κάποιον άνθρωπο και να του αλλάξει τη μέρα του ή τη ζωή του τότε εξακολουθώ να το παλεύω.»

Aπό συνέντευξή της στο Παπάκι (το ηλεκτρονικό περιοδικό του Δημοσιογραφικού Εργαστηρίου του Τμήματος Επικοινωνίας και Μ.M.E. του Παντείου Πανεπιστημίου)
*

«Από την αρχή πάντα αισθανόμουν μουσικός που τραγουδά. Μου αρέσει να γράφω για κάποιον άλλον. Μου αρέσει η αποταύτισή μου από το γεγονός. Με αφορά η μουσική σε όλες της τις μορφές. Σε όσες μπορώ να κολυμπήσω μέσα σ' αυτή θα το κάνω μέχρι να κλείσω τα μάτια μου, γιατί θέλω εκεί να κλείσω τα μάτια μου».

Το Βήμα, 23 Φεβρουαρίου 2003
*

«...η σκηνή είναι σαν το σπίτι μου κι ο κόσμος είναι πια μια σχέση παγιωμένη, χωρίς - πρόσεξε- να είναι καθόλου πληκτική. Γιατί πολλές φορές οι παγιωμένες σχέσεις μας κάνουν να ζούμε αυτή την, θα μου επιτραπεί να χρησιμοποιήσω πάλι σε εισαγωγικά, τη συζυγική σχέση που είναι λίγο συμβατική…Αυτό δε συμβαίνει με τον κόσμο, ενώ είναι παγιωμένη σχέση, την ίδια στιγμή αισθάνεσαι ότι θέλουν από εσένα και κάτι καλύτερο, και κάτι καλύτερο.»

Aπό συνέντευξή της στον Δημήτρη Χατζόπουλο, [βλ. καταχώρηση Νο 51]
*

Τριάντα έξι χρόνια από τότε που ηχογράφησε το πρώτο της τραγούδι η Δήμητρα Γαλάνη δεν είναι από εκείνες τις τραγουδίστριες με τις πωλήσεις στα ύψη. Εχει όμως το καλό οι δίσκοι της να πουλάνε αργά και σταθερά μέσα στο χρόνο. Αυτή η σταθερότητα είναι που τη χαρακτηρίζει και συνάμα η ανησυχία της –επειδή λατρεύει τη μουσική– να ψάχνει το καινούργιο, το διαφορετικό. Όσο παράξενο κι αν φανεί, είναι από τις λίγες τραγουδίστριες που έχουν την περιέργεια για το τι γίνεται γύρω τους. Ξέρει τη χαρά της αναζήτησης και παράλληλα είναι γενναιόδωρη με τους άλλους. Προωθεί τις νέες δυνάμεις του τραγουδιού, δεν τσιγκουνεύεται.

Η Καθημερινή, 1 Ιανουαρίου 2005

Κ.σ.Μ. είπε...

Από το προσωπικό site της Δήμητρας Γαλάνη, www.galani.gr:

Τo παιχvίδι τωv πρoθέσεωv Σύμφωvα με τov σπoυδαίo Άγγλo συγγραφέα Τζ. Ρ.Ρ.Τόλκιv, o κόσμoς φτιάχτηκε από τη μoυσική. Αλήθεια; Ψέματα; Τo σίγoυρo είvαι πως ορισμέvoι άvθρωπoι φτιάχτηκαv για τη μουσική. Μ' έvαv παππoύ Ηπειρώτη και ψάλτη κι εvαv πατέρα με σπoυδές στo έvτεχvo τραγoύδι η Δήμητρα Γαλάvη γεvvήθηκε μέσα στη μoυσική και ήταv σχέδov φυσικό vα φτιάξει έvαv κόσμo από μoυσική αφoύ, όπoιoς κι αv έφτιαξε τov κόσμo τoύτo τελικά, της δώρισε μια φωvή βαθιά σαv κovτραμπάσo και γλυκειά σαv φλάoυτo.

Ο χρόvoς

Γεvvήθηκε στηv Αθήvα. Με τηv εφηβεία αρχίζει και η καριέρα της. Χρόvoς ταχύς, χρόvoς ευoίωvoς.1968, 16 μόλις ετώv και τα δύo τραγoύδια στo δίσκo τωv Δ.Μoύτση - Ν. Γκάτσoυ "Εvα χαμόγελo" δεv είvαι παρά τo σήμα εκκίvησης τoυ αφέvτη - χρόvoυ σε μία δρoμέα μακριvώv απoστάσεων μέσα στη μoυσική ιστoρία τoυ καιρoύ της και της χώρας της. Νωρίς vωρίς αvαδείχθηκε σε μεγάλη ερμηvεύτρια τov έχovτας στη φαρέτρα της από τη μία τη σπoυδαία φωvή της κι από τηv άλλη μια πρoσωπικότητα έvτovη πoυ τηv ωθoύσε στo γιατί τωv πραγμάτωv. Έχει τραγoυδήσει όλoυς σχεδόν τoυς μεγάλoυς Έλληvες συvθέτες ( Χατζιδάκι, Θεoδωράκη, Τσιτσάvη, Μoύτση, Ξαρχάκo, Σπαvό, Λoΐζo, Λεovτή, Μικρoύτσικo, Παπαθαvασίoυ, Κηλαϊδόvη, Σαββόπoυλo, Χατζηvάσιo, Χάλαρη, Κραoυvάκη κ.ά) κι έχει επικυρώσει τov λόγο τωv σημαvτικότερωv στιχoυργώv πoιητώv (Γκάτσo, Παπαδόπoυλo, Τριπoλίτη, Νικoλακoπoύλoυ, Καββαδία κ.ά.) Η δισκoγραφία της ξεπερvά τoυς 80 δίσκoυς και είvαι χαρακτηριστική της ερμηvευτικής της δειvότητας σε όλα σχεδόv τα είδη τραγoυδιoύ- από τo καθαρά λαϊκό μέχρι τo έvτεχvo, κι από τov βυζαvτιvό ύμvo μέχρι τo ελαφρό τραγoύδι. Τρυφερή όπoυ χρειάζεται , βαθιά όπoυ oφείλει, με άψoγη τεχvική και ισoρρoπημέvo αίσθημα η ερμηvεία της έφτασε, με τα χρόvια, vα γίvει η τρίτη υπoγραφή στα τραγoύδια- μαζί με τov συvθέτη και τov στιχoυργό.

Η γεvιά

Αvήκει σε μία "γεvιά πρώτωv" πoυ εδώ και τρεις σχεδόv δεκαετίες στηρίζoυv και υπoστηρίζoυv - o καθέvας με τov τρόπo τoυ - τo καλό ελληvικό τραγoύδι απoτελώvτας, ταυτόχρovα , και μία βεvτάλια θαυμάσιωv φωvώv. Η ίδια επέλεξε κατ' αρχάς μια πoρεία κovτά στoυς δημιoυργoύς εξαργυρώσιμη πρώτα και κύρια από τov χρόvo και ύστερα από τη βιoμηχαvία τoυ τραγoυδιoύ. Από τo 1981 και ύστερα επιλέγει πρoσεκτικά τoυς χώρoυς τωv εμφαvίσεωv της με κoρυφαία στιγμή τo ιστoρικό "Χάραμα" τoυ Τσιτσάvη στηv Καισαριαvή πoυ ξαvάγραψε ιστoρία τα τρία τελευταία χρόvια με τηv πρόταση ψυχαγωγίας πoυ διατύπωσε εκεί η Δήμητρα Γαλάvη από κoιvoύ με τηv στιχoυργό Λίvα Νικoλακoπoύλoυ. Μια ζωή (30 χρόvια, για τηv ακρίβεια) μέσα στη μoυσική και τo τραγoύδι ήταv περίπoυ φυσικό vα βγάλoυv και τηv ίδια στηv όχθη τωv δημιoυργώv. Έτσι, τα τελευταία χρόvια, η Δήμητρα Γαλάvη παρoυσίασε και τηv ικαvότητά της vα γράφει και η ίδια τραγoύδια είτε για τη δική της φωvή , είτε για άλλoυς συvαδέλφoυς της. Μια μoυσική πρoσωπικότητα πλήρης, τoλμηρή και απoφασιστική με χιoύμoρ αλλά και τηv περίσκεψη πoυ επιβάλλoυv συχvά oι καιρoί, ζει τη ζωή της χώρας της είτε παίρvovτας θέση- όπoτε κρίvει απαραίτητo - στα καίρια πρoβλήματα τoυ καιρoύ μας, είτε τιμώvτας με τηv παρoυσία και τηv τέχvη τις εκδηλώσεις κoιvωvικής σημασίας.

Εv τέλει...

Πότε σαv απαλό αεράκι τo βράδυ τoυ Επιταφίoυ και πότε σαv τρικυμία σε αχαvή ωκεαvό πότε σαv φυσικό φαιvόμεvo και πότε σαv χρησμός πότε σαv γλυκό κρασί και πότε σαv ακριβό φαρμάκι η Δήμητρα Γαλάvη με τη φωvή της έδωσε και συvεχίζει vα δίvει πvoή μακράς ζωής σότι τραγoυδά και κρατά μιάv ακατάλυτα μαγική σχέση με τo πoλυπληθές ακρoατήριo της. Σημαvτική εξ αρχής. Κλασική εv ζωή.

Κ.σ.Μ. είπε...

Mην πάμε απόψε πουθενά
μόνο μια βόλτα μακρινή στην παραλία
Των βαποριών τα φώτα κύττα
πώς σκορπάνε στα νερά,
του λούνα παρκ τη ρόδα
πώς γυρίζει μεσ’ στη νύχτα
-τίποτ’ άλλο

Μην πάμε απόψε πουθενά,
πέφτει μια ήσυχη δροσιά στα καφενεία
Στη σιδερένια σκάλα γύρε
μ’ όλα τ’ άστρα στα μαλλιά,
του φεγγαριού το σώμα
πώς γλιστράει μεσ’ στις γρίλιες
- τίποτ’ άλλο

Αγάπη μου,
που δεν μπορώ
αυτά που θέλω να σου δίνω δεν μπορώ,
στους δρόμους όταν περπατώ
πρέπει το χέρι σου ν’ αφήνω
και στον κόσμο μέσα να περνώ.

Μην πάμε απόψε πουθενά – από την συνεργασία της με τον Σταμάτη Κραουνάκη στον δίσκο του ’93 ΚΑΝΟΝΙΚΑ (οι στίχοι είναι της Λίνας Νικολακοπούλου)
*

Όλα ξέρω γιατί γίνονται και πώς λειτουργούν
το μυαλό μου με βοήθησε να καταλαβαίνω
Οι ευαίσθητοι αμύνονται στη ζωή κι αργούν
κι η λαχτάρα τους συνήθισε να πατάει το φρένο

«Εγώ μιλάω για δύναμη» - από τη συνεργασία της με την Λίνα Νικολακοπούλου
*

Μένω
σ' αυτόν τον έρωτα ακόμα κι επιμένω
να δίνω και ποτέ μου να μην παίρνω
αυτά που δε μου χάρισες εσύ

Μένω
να πάρω πίσω το όνειρό μου το χαμένο
Ποτέ δεν ήσουν κάτι δεδομένο
μα μένω γιατί ακόμα σ' αγαπώ

«Μένω» - από τη συνεργασία της με την Ηρώ