για το πέτσινο σακάκι σου που σε κάνει τόσο ωραίο έχασε τη ζωή του ένα ζώο και κοντεύω να τη χάσω κι εγώ *** σβήσε το φως επέμενες θυμήθηκα μιαν άλλη μου αγάπη τα ήθελε όλα αναμμένα
δεν ξέρω τι να προτιμήσω- μες στο σκοτάδι χάνεται η ασκήμια μου μέσα στο φως λάμπει η ομορφιά σου *** η μελανιά που μου ‘ κανες στο στήθος είναι η καλύτερη απόδειξη πως λύσσιαξες κι εσύ από μοναξιά *** μες στην αδιάκοπη παλίρροια του έρωτα όλο και κάτι μου άφησε ο καθένας μεγάλωσε η σερμαγιά του πάθους πλούτισα από τη διερχόμενη ομορφιά.
Μικρά Ποιήματα, από το Κορμί και το Σαράκι:
ΑπάντησηΔιαγραφήγια το πέτσινο σακάκι σου
που σε κάνει τόσο ωραίο
έχασε τη ζωή του ένα ζώο
και κοντεύω να τη χάσω κι εγώ
***
σβήσε το φως επέμενες
θυμήθηκα μιαν άλλη μου αγάπη
τα ήθελε όλα αναμμένα
δεν ξέρω τι να προτιμήσω-
μες στο σκοτάδι χάνεται η ασκήμια μου
μέσα στο φως λάμπει η ομορφιά σου
***
η μελανιά που μου ‘ κανες στο στήθος
είναι η καλύτερη απόδειξη
πως λύσσιαξες κι εσύ από μοναξιά
***
μες στην αδιάκοπη παλίρροια του έρωτα
όλο και κάτι μου άφησε ο καθένας
μεγάλωσε η σερμαγιά του πάθους
πλούτισα από τη διερχόμενη ομορφιά.
Ντ.Χ.
Από την ίδια συλλογή
ΑπάντησηΔιαγραφήβράδυ γλυκό
κατάλληλο
τάζει πολλά
κάθε ζωστήρα και μια έξαψη
βράδυ γλυκό – και στο κουκούτσι του
η άλλη μέρα κουλουριάζεται
φαρμάκι
*
μ’ έκανες έξωση απ’ το κορμί σου
αν και σου πλήρωσα το νοίκι
και τώρα άστεγος στους δρόμους
νοικιάζονται πολλά κορμιά
μα τα δικά σου δωμάτια
είχαν μιαν άλλη ζεστασιά
*